menu_bar

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Η ευγένεια δεν είναι στη μόδα.

Το βλέπεις στον δρόμο, το καταλαβαίνεις στις καθημερινές συζητήσεις. 
Το συνειδητοποιείς όταν οδηγείς, όταν εξυπηρετείσαι, όταν εξυπηρετείς, όταν αγοράζεις, όταν πουλάς, όταν μπαίνεις στο μετρό, όταν διασχίζεις τον δρόμο, όταν συγχρωτίζεσαι γενικά με αυτό το μπερδεμένο, οργισμένο, αποπροσανατολισμένο, ευθυνόφοβο είδος ανθρώπου που είναι ο μέσος έλληνας πολίτης στα μέσα του 2014.
Η ευγένεια θεωρείται αναχρονιστική. Μια πασέ ιστορία, μια περιττή συμπεριφορά κάπως συκοφαντημένη από τη ζωή.


Μια πολυτέλεια που ίσως και να μας απασχολούσε την εποχή που είχαμε χρόνο για τέτοιες πολυτέλειες. 
Ακόμη χειρότερα: 
Η ευγένεια θεωρείται αδυναμία, μια παραδοχή συνθηκολόγησης με τη ζωή.
Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε ιδιαίτερα την κατάσταση: 
Είμαστε μια χώρα με βαθιά κουλτούρα αγένειας. 
Προέρχεται από το DNA μας;
 Αρκετά βολική δικαιολογία. 
Δικαιολογείται από την πρόσφατη κατάρρευση της κοινωνίας;
 Παλιά δεν ήταν ιδιαίτερα καλύτερα τα πράγματα, ένα λούστρο σοβαροφάνειας και προσχηματικής αριστοκρατίας δεν είναι ακριβώς ευγένεια. 
Μόνο εμείς είμαστε αγενείς, οι άλλοι λαοί τι κάνουν; 
Όχι, δεν είμαστε μόνοι, αλλά αυτό δεν είναι δικαιολογία.
 Επίσης, δεν πρέπει να συγκρίνεσαι με χειρότερους για να φανείς καλύτερος.
 Είναι δείγμα αυθεντικότητας και ντομπροσύνης;
 Όχι και τόσο, περισσότερο με μνημείο κουτοπονηριάς και ευκολίας μοιάζει.

Απόσπασμα από το άρθρο του 
Δημήτρη Θεοδωρόπουλου στο BHmagazino
_____________
poetry cover