menu_bar

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Μου τη σπάνε (Grey Matter Thoughts)

Οι συγκρουσιόπληκτοι ποιητές που αν τους ζητήσεις να πουν δέκα λόγια για κάτι που αγαπούν, θα ξεκινήσουν και θα τελειώσουν, καταλήγοντας εν τέλει να πουν περισσότερα γι' αυτά που μισούν τα οποία, στο μυαλό τους, είναι σε άρρηκτη κόντρα με αυτά που αγαπούν.
Αυτό που είναι, προυποθέτει απαραίτητα το μίσος για αυτό που δεν είναι. Αλλιώς περιπίπτουν σε κρίση ταυτότητας.
Μου γυρνούν τα μυαλά
Οι λογοτέχνες εκείνοι που ντε και καλά, λόγω της υψηλής θεωρητικής τους κατάρτισης γύρω από το αντικείμενο, πρέπει να υπάρξουν και ως λογοτέχνες. Ουδεμία διάθεση αυτοκριτικής στο στιλ γραψίματός τους. Χαμένοι στη λογοτεχνία ως επιστήμη, νομίζουν πως τινάζουν τα μπατζάκια τους και τρέχει ταλέντο. 
Με κάνουν και χασμουριέμαι....

Οι ακόλουθοι του  πνεύματος στο γράψιμο, όπου ξεκινάς ένα κείμενο και εντός δέκα γραμμών δεν οφείλεις να πεις στον αναγνώστη για την τάδε εκλεκτή πνευματική σου καλλιέργεια  και επικαλείσαι τον τάδε συγγραφέα ή φιλόσοφο τον μεγάλο (Έτσι κι ο τρισμέγιστος Γιουβέτσι). Και μάλιστα αυτό να επαναλαμβάνεται δις την ώρα στο κείμενο. Σα να λέμε η αποθέωση της περιττής πληροφορίας και της δηθενιάς .

Υ.Γ (Εκτιμώ τους εραστές της τέχνης) 
και την προσπάθεια κάθε ανώνυμου συγγραφέα,
 κειμενογράφου ,ποιητή που προσπαθεί να καταθέσει  τα εσώψυχα του στο όποιο κοινό.